در تاریخ ٤/٤/٢٠٠٧ انجمن وزراء حکومت اقلیم جنوب کوردستان این روز را بە عنوان روز (انفال) نامگذاری کرد
بیش از سە دهە پیش در چنین روزی، ١٤/٤/١٩٨٨، اولین مرحلە جنایت انفال کە بە سیاست نسلکشی ملت کورد در جنوب کوردستان معروف است، آغاز شد. در جریان این جنایت رژیم بعث، ١٨٢ هزار شهروند کوردستانی تنها بە دلیل کورد بودن کشتە و زندە بەگور شدند.
هرچند سیاست کشتار و ژینوساید ملت کورد بە شیوە برنامەریزی شدە از سال ١٩٨٦ آغاز شد، اما چون در مرحلە سوم ابعاد این جنایت گستردە تر شد و مناطق بیشتری را در برگرفت، از این رو ١٤ آوریل بە عنوان روز (انفال) در نظر گرفتە شدە و هر سالە در این روز یاد شهدای انفال گرامی داشتە میشود.
در تاریخ ٤/٤/٢٠٠٧ انجمن وزراء حکومت اقلیم کوردستان این روز را بە عنوان روز (انفال) نامگذاری و از آن زمان هر سالە در این روز مراسمات ویژەای برگزار میشود و یاد شهدای انفال گرامی داشتە میشود.
ژینوساید ملت کورد در سال ١٩٨٦ آغاز و در سال ١٩٨٩ خاتمە یافت، این جنایت بە دستور صدام حسین، رئیس جمهور مخلوع بعث و با فرماندهی علی حسن مجید (پسر عموی صدام) انجام گرفت. در قتل و عام دستەجمعی شهروندان کورد از موشک، تانک، سلاح سنگین و سلاح شیمیایی استفادە شد و بە علی حسن مجید لقب ”علی شیمیایی” دادە شد.
مرحله اول جنایت انفال از 23 فوریه 1988 تـــا 1٩ مارس 1988
مرحله اول عملیات انفال در مناطق دوکان، بنگرد، زاب کوچک، ماوت، چهارتا، ازمر و سورداش از توابع استان سلیمانیه از ساعت 1:30 بعدازظهر 23 فوریه آغاز و تا 2 بامداد همان روز ادامه داشت. ساکنین یاخسمر و سهرگهلو و بهرگهلو در تاریکی شب و با صدای تجهیزات نیروهای صدام و بمباران بیدار شدند. این بمباران اولین مرحله از عملیات انفال به شمار میرود.
بعد از سپری شدن حدود یک ماه جنگ و درگیری و رویاروییهای شدید میان نیروهای پیشمرگ و ارتش عراق در تاریخ 18 مارس 1988 یگانهای ارتش به روستاهای سهرگهلو و بهرگهلو حمله کردند.
هدف از این حملە نابودی ٢٠ تا ٢٥ روستای منطقە “دول جافایتی” بود.
مرحله دوم عملیات انفال از 22 مارس 1988 تــا 1 آوریل 1988
گستره مرحله دوم عملیات جنائی انفال مناطق قرەداغ، بازیان و دربندیخان بود.
رژیم بعث این بار نیز عملیات خود را با بمباران شیمیایی آغاز کرد و از همین رو 6 روز بعد از فاجعه حلبجه در تاریخ 22 مارس 1988 روستای سیوسینان را نیز به شدت و با ددمنشی تمام مورد بمباران شیمیایی قرار داد.
این حمله به عنوان آغازی برای دومین مرحله عملیات انفال قلمداد میشود.
در نتیجه این بمبارانها خسارات مادی فراوانی برجای ماند. افراد زیادی در دومین مرحله انفال شهید شدند. نزدیک به 66 تن زخمی و دهها شهید برجای ماند که در میان این شهداء 30 کودک به چشم می خورد. بعد از اینکه رژیم بعث این منطقه را به تصرف خود درآورد همه روستاهای این منطقه را که نزدیک به 80 روستا بود و 2241 خانوار با جمعیت 12254 نفر را در خود جای داده بود، ویران کرد. در این مرحله حدود 5637 نفر قربانی شدند.
بعد از ویرانی تمامی روستاهای این منطقه مرحلە دوم عملیات انفال در 1 آوریل 1988 به پایان رسید.
مرحله سوم انفال از 7 آوریل 1988 تا 20 آوریل 1988
سومین مرحله انفال علیە ملت کورد به عنوان وحشتاکترین و زیانبارترین مرحلە پروسە جنائی انفال شناخته شده که نسبت به سایر مراحل بیشترین قربانی را گرفته است.
گستره این مرحلە از عملیات انفال، از غرب بزرگراه شهر نفتخیز کرکوک و دوزخورماتو، در شمال از راه شوسه کرکوک- چمچمال، در منطقه غربی محدوده کوههای قرەداغ و در جنوب نیز هر سه شهرک کلار، کفری و پیباز بود. این یورش که به عنوان پرتلفاتترین مرحله عملیات انفال شناخته میشود مناطق چمچمال، سنگاو، قادرکرم، دوزخورماتو، کفری، کلار، پیباز و تیلکو را در بر گرفت. این مناطق از توابع سه استان کرکوک، سلیمانیه و دیاله هستند. در این عملیات بیش از 500 روستا تخریب شد.
اوج حملات وحشیانه رژیم و عملیات انفال مورخه 14 آوریل 1988 بود و بر اساس تخمین کمیته دفاع از حقوق قربانیان انفال، نزدیک به 20 هزار روستانشین اعم از زن، کودک، نوجوان و مرد توسط کامیون و تراکتور به قلعەهای نظامی قورەتو منتقل شدند و از آن به بعد اثری از آنها در دست نیست. از این رو، این روز به نام روز انفال نامگذاری شده است.
سومین مرحله عملیات انفال هم مورخه 20 آوریل 1988 پایان یافت که در آن همه روستاهای منطقه گرمیان تخریب شدند. اغلب ساکنین این روستاها به ”قادر کرم” منتقل شدند. بعد از پایان این مرحله، علی حسن مجید، بارق و سلطان هاشم به تماشای شهروندان اسیر کورد آمدند. تصاویر اسراء تا چند روز از رسانەهای رسمی دولت عراق پخش میشد.
مرحله چهارم عملیات انفال از 3 می 1988 تـــا 15 می 1988
مرحله چهارم انفال نیز در مناطق زه کوچک، دشت کویه، آغجلر، تقتق و شوان صورت گرفت. مرحله چهارم مورخه 3 می 1988 با بمباران شیمیایی شدید روستای گوپتهپه و عسکری از توابع آغجلر آغاز شد. در جریان این بمباران شیمیایی 154 تن کشته و صدها نفر زخمی شدند.
ارتش عراق در تاریخ 15 ماه مە با ویران کردن تمامی روستاهای این مناطق به این مرحله از عملیات انفال پایان داد.
مراحل پنجم، ششم و هفتم انفال از 15 مە 1988 تـــا 26 آگوست 1988
پارلمان کشورهای سوئد، نروژ و بریتانیا فاجعە انفال را بە عنوان نسلکشی (ژنوساید) علیە ملت کورد بە رسمیت شناختەاند.
این عملیات نیز به سرپرستی فرمانده لشکر 5 عراق انجام شد و مسئولیت این مرحله از انفال علیە ملت کورد را یونس محمد ضربو برعهده داشت. این عملیات نیز مانند دیگر عملیاتهای رژیم بعث با بمباران شیمیایی آغاز شد.
در تاریخ 15 مە 1988 آخرین روز ماه مبارک رمضان درست هنگامی که مردم خود را برای استقبال از عید رمضان آماده کرده بودند، چندین هواپیما به بمباران روستاهای وره، علیآباد، سماقلی و نازنین پرداختند و در این یورش 36 تن از اهالی روستای وره شهید شدند که 17 تن از آنها مرد و 19 نفر زن بودند.
مرحله هشتم و پایان عملیات انفال از 28 ژوئن 1988 تا 6 سپتامبر 1988
در مرحله هشتم انفال مناطق دهوک، زاخو، باتوفه، کانی ماسی، زیوه، دیرلوک، اتروش و زاویته مورد حمله عراق قرار گرفت.
بعد از اعلام پایان جنگ میان ایران و عراق مورخه 8 آگوست 1988 ارتش عراق نیروهای خود را از مرزها عقب کشید تا از آنها در عملیات انفال که در آن موقع هفتمین مرحله آن به پایان رسیده و تنها مرحله هشتم آن باقی مانده بود، استفاده کند. مرحله هشتم عملیات انفال در مناطق بادینان واقع در مرز ترکیه صورت گرفت.
آغاز این حملات به منظور زهرچشم گرفتن و ترساندن مردم با بمباران آغاز شد. به دنبال بمباران شدید رژیم بعث عراق حملات زمینی مورخه 28 آگوست 1988 آغاز شد. این عملیات از مناطق غربی در زاخو تا آمدی در جنوب و غرب شیخان و آکری را در برگرفت.
بعد از تخریب همه روستاهای این مناطق مورخه 6 سپتامبر 1988 پایان عملیات انفال اعلام و به همین مناسبت نیز عفو عمومی صادر شد.
هرچند تاکنون از سوی حکومت اقلیم کوردستان و وزارت شهیدان و انفال شدگان خدمات شایانی بە بازماندگان و خانوادەهای شهدای جنایت انفال ارائە شدە است، اما از نظر درونی و معنوی و روانی آثار و تاثیرات این جنایت از بین نمیرود.
در تاریخ 14-04-2008 پارلمان عراق عملیات انفال علیە ملت کورد را بە عنوان نسلکشی معرفی کرد و در تاریخ ٢٤-٦-٢٠٠٧ دادگاه عالی جنایات در عراق نیز این عملیات بە عنوان نسلکشی خواند و علی حسن مجید و هاشم حسین رشید را بە اعدام محکوم کرد.
تاکنون در سطح بینالمللی پارلمان کشورهای سوئد، نروژ و بریتانیا فاجعە انفال را بە عنوان نسلکشی (ژنوساید) علیە ملت کورد بە رسمیت شناختەاند.
