مواضع پ.ک.ک/پژاک و به ویژه سیاست انتگراسیون اوجالان، واکنش بزرگی علیه پژاک، اوجالان و پ.ک.ک در شرق کوردستان ایجاد کرد، بنابراین، پ.ک.ک یک کمپین رسانهای برای ترمیم این تصویر مخدوش به راه انداخت.
اگرچه پ.ک.ک یا آنطور که خود را «جنبش آپویی» تعریف میکند، انحلال خود را اعلام کرده است، اما از بازی با موازنه قدرت در منطقه دست برنمیدارد. منطقهایی دیگر که میخواهد به آن حمله کند (یا سعی در نفوذ دارد)، شرق کوردستان و ایران است. پ.ک.ک تحت نام پژاک میخواهد وارد فرآیند مربوط به ایران شود و حضور سیاسی خود را در آنجا مستقر و توسعه دهد. به عبارت دیگر، او میخواهد پروژه انتگراسیون اوجالان را که در سال 2025 آماده شده بود، به شرق کوردستان گسترش دهد. برای این منظور، یک ابتکار عمل چندجانبه را آغاز کرده است؛ مراسم ویژه پ.ک.ک برای اعلام هویت ۲۴ گریلا شرق کوردستان که در درگیریها با ترکیه در طول دهه گذشته جان خود را از دست دادهاند، بخشی از این استراتژی است.
چرا قربانیانی که ۱۹ سال است هویتشان فاش نشده، اکنون اعلام میشوند؟
در ۵ نوامبر، حزب کارگران کوردستان (PKK) هویت ۹ جوان شرق کوردستان را که در سالهای اخیر جان خود را از دست دادهاند، اعلام کرد. بعداً، در ۹ نوامبر، هویت ۱۵ جوان دیگر را که همگی اهل ماکو استان ارومیە بودند، اعلام کرد. وقتی به زمان و نحوه توزیع این اعلامیهها نگاه میکنیم، میبینیم که آنها با دقت مهندسی اجتماعی شدهاند.
در میان هویتهای منتشر شده، کسانی هستند که در سال ۲۰۱۱ جان خود را از دست دادهاند، مانند رشید آزناد (چاورش گابار) که هویتش فاش شده و گفته میشود در سال ۲۰۱۱ در منطقه هفتانین در جنوب کوردستان جان باخته است. این دقیقاً ۱۵ سال پیش بود. چرا نام او هنوز منتشر نشده است؟ پ.ک.ک اغلب تأخیر در انتشار هویت شهدای خود را به «وضعیت جنگی» نسبت میدهد. با این حال، چنین توجیهی برای رشید منطقی نیست، زیرا هفتانین در جنوب کوردستان واقع شده و به راحتی قابل دسترسی است. علاوه بر این، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ بین پ.ک.ک و دولت ترکیه آتشبس برقرار بود، اما پ.ک.ک مرگ گریلاهای خود را اعلام نکرده است.
به طور مشابه، افشای نام هیرش ولات (محمد محمدزاده) که در سال ۲۰۰۷ در قندیل جان باخت، بسیار جالب است. مرگ او در قندیل، نزدیک مقر مرکزی پ.ک.ک رخ داد، اما تنها ۱۹ سال بعد بود که خبر مرگ او اعلام شد. در واقع، برخی منابع نزدیک به پ.ک.ک میگویند که محمد محمدزاده به اتهام جاسوسی زیر شکنجه درگذشته است، اما از آنجایی که این اطلاعات به طور کامل تأیید نشده است، ما نمیخواهیم در مورد آن چیزی قطعی بگوییم.
کسب و کارهای ورشکسته و دفاتر هویتهای پ.ک.ک
چه اتفاقی افتاد که پ.ک.ک پس از ۱۹ سال این افراد را به یاد آورد و هویت آنها را اعلام کرد؟ دلیل واقعی این است: زیرا اکنون پ.ک.ک تبلیغات بر اساس خون، فداکاریها و شهدایش در شرق کوردستان را ضروری میداند.
در میان بزرگان ضربالمثلی وجود دارد: “یک تاجر ورشکسته دفترچههای قدیمی خود را از زیرورو میکند”. پ.ک.ک نیز مانند آن تاجر، وقتی به مشکل برمیخورد، دفترچهها و اسناد قدیمی خود را بررسی میکند. او کسی را پیدا میکند که سالها پیش جان باختە اما رسماً اعلام نشده است، بنابراین از آنها برای تأثیرگذاری بر احساسات مردم کورد استفاده میکند.
پ.ک.ک در شمال کوردستان نیز همین کار را کرد. وقتی مردم کورد به فراخوان اوجالان برای انتگراسیون و ادغام در دولت تورک و نابودی غرب کوردستان واکنش شدیدی نشان دادند، ناگهان هویت دهها نفر را که سالها پیش بە شاهدت رسیدە بودند اما مرگشان رسماً اعلام نشده بود، را اعلام کرد. آنها مراسم و یادبودهایی را در شهرها ترتیب دادند. به عبارت دیگر، آنها سعی کردند بنیاد سیاسی خود را از طریق اجساد جوانان کورد دوباره متحد کنند.
آیا پ.ک.ک میخواهد از این طریق به پژاک جان تازهای ببخشد؟
اخیراً، پ.ک.ک و پژاک توسط احزاب، سیاستمداران و روشنفکران و همچنین تودههای ملت کورد در شرق کوردستان، مورد انتقاد قرار گرفتهاند. پ.ک.ک با موفقیت از وقایع غرب کوردستان، به ویژه مقاومت کوبانی، به عنوان تبلیغات در شرق کوردستان استفاده کرده و حمایت کسب کرده بود و همچنین از طریق KNK، پیام «وحدت کوردها» را به احزاب سیاسی و مدنی شرق کوردستان در اروپا رسانده و بدین ترتیب تصویری مثبتی از خود بە جامعەی کورد در شرق کوردستان ارائه داده بود. اما روند ادغام در رژیمهای اشغالگر کوردستان (انتگراسیون) که از سال 2025 آغاز شد و سیاستهای بعدی پ.ک.ک که منجر به نابودی دستاوردهای غرب کوردستان شد، تصویر پ.ک.ک را متزلزل کرده است.
به ویژه، حملات آمریکا و اسرائیل به ایران و مواضع پژاک، واقعیت رابطه بین پ.ک.ک و پژاک را برای مردم شرق کوردستان روشنتر کرد. اظهارات امیر کریمی و ریوار آودانان، رهبران پژاک، که احزاب دیگر در شرق کوردستان را هدف قرار داده بودند و برای انتگراسیون اوجالان در شرق کوردستان تبلیغ می کنند، واکنش بزرگی علیه پژاک، اوجالان و پ.ک.ک ایجاد کرد.
بنابراین، پ.ک.ک یک کمپین رسانهای برای ترمیم این تصویر مخدوش به راه انداخت. اکنون آنها در شرق کوردستان همان کاری را تکرار میکنند که سالهاست در شمال کوردستان انجام میدهند: آنها سعی میکنند با گفتن اینکه: “ما شهید میدهیم، بنابراین هیچ کس نمیتواند از ما انتقاد کند و هر کسی که از ما انتقاد کند، به شهدا بیاحترامی کرده است”، همه را تحت فشار قرار دهند. البته، آنها میخواهند از مراسم تشییع جنازه و اعلام خبر شهادت این جوانان سوءاستفاده کنند تا خود را بعنوان بیگناه و قربانی به مردم کورد معرفی کنند.
آیا این اعلام شهدا یک مهندسی اجتماعی نیست؟
وقتی به سوابق جوانانی که هویتشان اعلام شده است نگاه میکنیم، مشخص میشود که همه چیز برای اهداف تبلیغاتی برنامهریزی و سازماندهی شده است. هر یک از اینها به طور سیستماتیک از یک منطقه و شهر در شرق کوردستان گزارش شده است.
به عنوان مثال، هویت 24 جوان به طور همزمان منتشر نشد، بلکه در دو گروه منتشر شد.
تقریباً تمام 9 شهیدی که برای اولین بار فاش شدهاند، از شهرهایی در شرق کوردستان هستنە کە بە لهجە سورانی صحبت می کنن که عمدتاً جوانان سنندج میباشند.
گروه دوم هویتها همگی از شهر ماکو در استان ارومیه بودند. ماکو در واقع امتداد منطقه مرزی شمال کوردستان است و آنها به زبان کوردی با لهجەی کورمانجی صحبت میکنند. این یکی از مکانهایی است که پ.ک.ک بیشترین شرکتکننده را در آن پذیرفته است.
به عبارت دیگر، هدف پ.ک.ک از انتشار هویت تعدادی از شهدا در هر زمان معین است تا بتواند از آنها به عنوان ابزاری تبلیغاتی استفاده کند. هدف، اطلاعرسانی به خانوادههای قربانیان نیست؛ بلکه هدف آن، نمایش سیاسی با اجساد جوانان شرق کوردستان و تأثیرگذاری بر احساسات مردم کورد در شرق میهن است.
همانطور که در بالا ذکر شد؛ این تاجر ورشکسته، دفترچههای قدیمی خود را زیر و رو میکند. ما بیشتر و بیشتر شاهد هستیم که پ.ک.ک دفترچههای قدیمی، ویدیوها و سخنرانیهای اوجالان را منتشر میکند تا خود را «بیگناه» جلوه دهد و با احساسات مردم کورد بازی کند.