چرا PKK یک سازمان تروریستی است؟

PKK از کودکان، زنان و غیرنظامیان کورد برای محافظت از منافع منطقەایی استعمارگران کوردستان سوءاستفاده می کند.

کشورهای جهان هر کدام تروریسم را به گونه ای متفاوت تعریف می کنند. تروریسم به معنای خشونت عمدی و با انگیزه سیاسی است که به قصد ایجاد نفوذ بر اکثر مردم استفاده می شود. اما آنچه واضح است این است که تروریسم اقدامی وحشیانه علیه جان و مال انسان ها است. غم انگیزترین چیز این است که تروریست ها از کودکان برای اهداف پلید خود استفاده می کنند.

منشاء پیدایش تروریسم در میان کوردها، در گروە ایدئولوژیک PKK نمود یافت. ربودن کودکان، کشتار غیرنظامیان، سوزاندن روستاها، ویرانی شهرها، اخاذی به عنوان مالیات، باجگیری، سوء استفاده از زنان از کمترین اقدامات این گروه تروریستی است.

چرا PKK تروریست است؟

آزادی انسان ها مهمترین اصل است. انسان باید آزادانه مسیر و چشم اندازهای زندگی خود را انتخاب کند. این ابتدایی ترین حق بشر است. اما وقتی به فعالیت‌ها و رفتارهای PKK نگاه می‌کنیم، می بینیم که این گروه اول از همه روی سلب آزادی تک تک افراد کار می‌کند. برای این منظور، یک ایدئولوژی رادیکال را به کار می برد. این ایدئولوژی از زمان پیدایش PKK وجود داشته است. کشتار صدها شخصیت سیاسی، کشتار هزاران غیرنظامی و مردم بی گناه، حذف صدها منتقد درون سازمانی، محرومیت اعضا از ساده ترین حقوق انسانی، استفاده از کودکان برای ایدئولوژی و منافع گروه، سوء استفاده از زنان همگی دلایلی برای به رسمیت شناختن PKK به عنوان یک گروه تروریستی است. اگر بخواهیم PKK را تروریست معرفی کنیم، به شواهد زیادی نیاز نداریم. زیرا PKK آشکارا و بی شرمانه اقدامات تروریستی انجام می دهد و یک سازمان تروریستی است.

ترور جغرافیایی و ترور طراحی شده

یکی از اقداماتی که تروریست ها در جهان روی آن کار می کنند، ریشه کن کردن و ویرانی جغرافیای یک منطقه و یک ملت است. خاک بزرگترین تعریف و نعمت برای هر ملتی است. زادگاه برای هر انسانی در هر نقطه از جهان هویت است. PKK از ابتدای تشکیل خود سعی در بی ثباتی مناطق کوردستانی داشته است. تخریب شهرها و روستاها یکی از برنامه ها و اهداف PKK است هر آنجا که نتوانسته خود ویران کند، راه را برای سلطه گران باز کرده است. حضور ترکیه در جنوب کوردستان و نابودی روستاهای منطقه یک نمونه از آن است. از طرف دیگر استعمارگران کوردستان آن بخش از برنامەهای اشغالگرانەی خود را کە بە دلیل ترس از افکار عمومی و فشارهای بین المللی نتوانستەاند انجام دهند، بە PKK واگذار کردەاند.

در جنگ خندق ها PKK بیش از 10 شهر شمال کوردستان را ویران کرد و بیش از 10 هزار انسان بی گناه را قربانی کرد. PKK به عمد این جنایت را تشدید کردند و مردم عادی را سپر قرار دادند و سپس بدون شلیک یک گلوله فرار کردند.

استفاده از روستاییان و دهقانان به عنوان سپری برای نیات ضد خلقی خود یکی از جنایات بزرگ PKK است. بیش از 40 سال است که PKK به عمد روستاهای کوردستان را اشغال کرده و روستاییان را می کشد. از روستاییان مالیات می گیرد. کشاورزی که در باغ خود محصول می کارد. وقتی محصولاتش آماده شد، به عنوان مثال اگر دو جعبه محصول باشد باید یک جعبه آن را به عنوان مالیات به PKK بدهد. این ظلم به روستاییان اگر یک اقدام تروریستی نیست، پس چیست؟!

ترور شخصی و ترور سیاسی

در طول تاریخ، ترور شخصی و ترور سیاسی بسیار بوده است. قتل هایی از این دست در بسیاری از کشورها اتفاق افتاده است. وقتی به تاریخ کوردها نگاه می کنیم، هیچ نیرویی به اندازه PKK شخصیت های سیاسی را نکشته است. تاریخ PKK مملو از جنایت است. آنها همه جریان های هویت طلب و ملی گرای کورد در شمال کوردستان را از پیش رو برداشتند، سران آنها را ترور کردند. در طول بیش از 40 سال درگیری ترکیه و PKK، به طور قطع ترکیه به اندازه خود PKK کادرهای PKK را نکشته است. ترور حقی قرار در سال 1977 اولین حذف درون سازمانی PKK بود. سپس این حذفها گسترش یافت و به دستور شخص اوجالان هزاران نفر را در دره بقاع دفن کردند! مهمت شنر، چتین گونگور، انور آتا، کانی یلماز بارزترین نمونه های ترور شده PKK هستند.

سوء استفاده از زنان

یکی از بارزترین نمونه های جنایت PKK، استفاده ابزاری این گروه از زنان است. به بهانه های واهی آزادی زنان، برابری زن و مرد آنها را به کوهستان قندیل کشانده و بهره برداری می کند. PKK همیشه در درس های آموزشی خود تاکید دارد که زنان نباید با مردان معاشرت کنند زیرا برده داری است.

PKK به ویژه در روز 8 مارس همواره درگیر تبلیغات و قاچاق زنان است. به بهانه حقوق زنان، دختران زیر 18 سال را فریب می دهند و سپس به کوه می فرستند و بە دست نیروهای ترک بە کشتنشان می دهند. اگر این اقدام PKK، تروریسم نیست، پس چیست؟!

ربودن و مسلح کردن کودکان، جنایتی بزرگ علیه بشریت است

مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال 2000 پروتکل داوطلبانه کنوانسیون حقوق کودک در مورد مشارکت کودکان در درگیری های مسلحانه را برای محافظت از کودکان به تصویب رساند.

پروتکل داوطلبانه توافقی است که: دولت ها و سازمان ها، کودکان زیر 18 سال را به میدان نبرد نمی فرستند و سربازان زیر 18 سال را به عضویت نمی گیرند. چندین پروتکل و قانون دیگر وجود دارد که خطوط قرمزی را برای استفاده از کودکان زیر 18 سال در جنگ تعیین می کند.

از آنجا که مغز کودکان مانند کاغذ سفید است باید با درس صلح و آزادی اندوخته شود. اما PKK بزرگ ترین جنایات را علیه کودکان مرتکب شده است. سالانه صدها کودک زیر 18 سال و بین 9 تا 13 سال توسط PKK مسلح شده و به میدان جنگ فرستاده می شوند! این از هر نظر ضد بشریت است و یک اقدام تروریستی خطرناک است. PKK این بچه ها را به زور می رباید و شستشوی مغزی می دهد. وقتی خانواده‌هایشان می‌خواهند فرزندانشان را ملاقات کنند، PKK آنها را تهدید می‌کند یا به آنها شلیک می‌کند. PKK فقط در کوردستان این کار را نمی کند. در اروپا نیز کودکان فریب گروه های به اصطلاح فرهنگی سازمان یافته PKK را می خورند و به کوهستانها فرستاده می شوند. این انجمن ها و پایگاه های PKK در اروپا کارخانه های بزرگ تروریسم هستند. هزاران مدرک وجود دارد که نشان می دهد PKK در ربودن کودکان و مسلح کردن آنها، مافیایی عمل می کند. اما سوال این است که کوردها تا کی چشم خود را بر این جنایات تروریستی PKK خواهند بست و تا کی این اقدامات تروریستی را خواهند پذیرفت؟ آیا زمان آن نرسیده است که مردم خط قرمز روی PKK بکشند و این سازمان را یک سازمان قاتل و جنایتکار معرفی کنند.

کودک ربایی گروه تروریستی PKK و مسلح کردن آنها و سلب رویاهای کودکانه آنها و کشتن آنها در میادین جنگی، اگر تروریسم نیست، پس چیست؟!

 رسانه های PKK، دوران کالکان، مصطفی کاراسو و دروغ های گوبلزی

اغلب اعمال و کردار فاشیست ها دقیقاً یکسان است. سازمان ها و کشورهای فاشیستی همواره در تلاش هستند تا توجه بسیاری از رسانه ها را به خود جلب کنند. در گذشته از طریق روزنامه و نوشتن روی کاغذ استفاده می شد. اما اکنون همه آنها به شبکه های اینترنتی و رسانه های دیجیتال تبدیل شده اند. هیتلر قبلاً از طریق وزیر تبلیغات نازی، جوزف گوبلز سعی می کرد خود را به عنوان یک قهرمان و ناجی آلمان نشان دهد. اما در نهایت گوبلز کمکی به فاشیسم هیتلر نکرد و آلمان نازی به پایان رسید!

PKK همیشه در تلاش است تا از طریق رسانه های عرض و طویل خود، افراد را استخدام کند. وب سایت ها، صفحات شبکه های اجتماعی و روزنامه های زیادی را برای این منظور ایجاد کرده است. در اینجا دوران کالکان و مصطفی کاراسو نقش جوزف گوبلز را بازی می کنند. اما آیا به نظر شما در نهایت کالکان و کاراسو به فاشیسم اوجالان و PKK کمک خواهند کرد و آنها را نجات خواهند داد؟ یا در نهایت مانند آلمان نازی خواهد شد؟

رسانه همیشه سلاح PKK علیه کوردها بوده است. کسانی که رسانه های PKK را مدیریت می کنند، بیمار و خود از دشمنان کوردها هستند. دوران کالکان و مصطفی کاراسو همه رسانه های گروه را در دست دارند.  گونول تپه (سکینه پیر) نیز رسانه های اروپایی PKK را هدایت می کند. (دارا جولمرگ) مرکز رسانه ای HPG را مدیریت می کند. (فراشین-گودا) مدیر رسانه یژاستار است. (اردال آمد) مدیر رسانه های اینترنتی PKK است. (آمد دجله و فردا چتین) نیز صفحات توئیتر و شبکه های اجتماعی PKK را در اروپا اداره می کنند.

وقتی به تحرکات و اقدامات PKK نگاه می‌کنیم متوجه می‌شویم که در واقع PKK خود خطر بزرگی برای کوردها محسوب می شود. بر اساس داده ها و اطلاعاتی که در بالا نقل کردیم، PKK یک سازمان تروریستی جهانی است که از کودکان، زنان و غیرنظامیان برای محافظت از منافع منطقەایی استعمارگران کوردستان (رژیمهای ترکیە، ایران، عراق و سوریە) سوءاستفاده می کند.